Dag 12 Merida - Miajadas 44 km

Gisteravond kwamen we op het terras waar we wat aan het eten waren een stel uit Zoetermeer tegen. Ze wonen aan de andere kant van het winkelcentrum. Tien minuten lopen bij ons vandaan. De commercie heeft bij het restaurant nog niet toegeslagen. Als Chris twee salades wil bestellen zegt de uitbater dat dat veel te veel is . Één salade voor twee personen is ruim voldoende. Dit geldt ook voor de schotel met lamskoteletjes. Één schotel voor twee personen is ruim voldoende. En inderdaad. Het is waar. Op de camping zijn we een bezienswaardigheid. Waar komen jullie vandaan en waar gaan jullie naar toe? Verbazing en bewondering alom. Over de dag van vandaag is niet veel te vertellen. Goed weer. Niet te heet. Wind in de rug. Niet teveel hellingen. Als we foto’s maken komt er een wat oudere, hoor wie het zegt, Spanjaard met zijn hondje aanlopen. Hij spreekt alleen Spaans en Chris heeft een beperkt Spaans vocabulaire. Maar, het is duidelijk. Waar gaan jullie naartoe? Miajadas. Weer bewondering. Zeker nog 30 km. Als Chris zegt dat we naar Francia gaan, klinkt het alleen nog, madre, madre, madre. We geven elkaar een schouderklop en zijn vrienden voor het leven. Een stel wielrenners stoppen even later spontaan en zeggen dat we over een kilometer naar rechts moeten en dan todo directo. We moeten tot kilometerpaal 95 en dan rechtsaf volgens Paul Benjaminse. Maar waar is kilometerpaal 95? De gps moet de oplossing geven. Helaas. Bij ieder zandpad wil de gps dat we naar rechts gaan. Dat doen we maar niet. Uiteindelijk toch kilometerpaal 95! We staan nu op een camping met gras. Heel bijzonder. Er is ook een restaurant. Vanmiddag een menu del dia gegeten. Het begint te waaien. Yvonne slaat nu extra haringen in de grond. Morgen weer verder.

Gr. Yvonne en Chris