Dag 22 San Lorenzo del Escorial - Segovia 21km fiets + 40km trein

We komen nog even terug op gisteren. Als we vanuit San Lorenze de El Escorial op de camping aan komen staat er een Duitse auto in de buurt van onze tent. Even later komt er een vlot babbelend dame op een mountainbike aan fietsen. Ze begint meteen een gesprek. Ze heeft pas haar rente. Wij zouden zeggen AOW enz. Waar we vandaan komen. Wij uit Lissabon. Nu komt haar opmerking? We praten Duits als Niederländer. Klopt. Dat zijn we ook. Verder staat er een Nederlands stel tien meter van ons vandaan. Die zijn te belabberd om goedemorgen te zeggen. Ook goed. De Duitse dame leggen we uit hoe ze simpel met de bus naar Madrid kan gaan. Vielen dank. Rond 8.00h fietsen we weg van de camping. We komen langs de entree van de Valle de los caidos, de Vallei der gevallenen. We brengen er geen bezoek aan. Die eer gunnen we Franco niet!! Na een kilometer of twintig bergop gefietst te hebben komen we tegen tienen aan in Cercedilla. Daar vertrekt de trein naar Segovia. We zijn ruim op tijd. De trein vertrekt om 12.30h. Dat is mooi. Hebben we ruim tijd om koffie te drinken en onze fietsen + bagage onder het spoor door naar het andere perron te brengen. Tassen van de fietsen. Fietsen trap af en weer trap op. Tassen trap af en weer trap op. Met fietsen in de trein is altijd spannend en stressvol. Het lukt allemaal. Een halfuur voor vertrek staan de fietsen en de bagage in de trein. Cercedille is een eindstation en Segovia ook. Dat is fijn. Kunnen we rustig in- en uitladen. Als de trein vertrekt worden we aangesproken door een Duitser die al veertig jaar in Spanje woont en die bovendien Nederlandse spreekt. Allemaal goedbedoelde adviezen. Ga eens hier kijken, ga nog eens daar kijken. Mensen denken dat we met de auto zijn i.p.v. met de fiets. In Segovia aangekomen gaan we op zoek naar de camping. Googlemaps brengt ons een heel eind. Maar voor de finishing touch haalt Yvonne haar Spaans tevoorschijn. Todo directa en dan izquerda…. Goed hè. Als de tent staat en we hebben gedoucht gaan we nog even met de bus naar Segovia. We zoeken een tapasbar zoals we ze van Barcelona kennen. We vinden iets. We drinken wat met wat tapas erbij. De tapas zijn niet van een geweldig niveau. Als we om de rekening vragen worden alleen de drankjes in rekening gebracht. Wat ons verder opvalt is dat veel restaurants en cafés om half zes de deuren sluiten. Mensen worden gewoon weggestuurd als ze op een terras willen gaan zitten….. Morgen gaan we wat langer naar Segovia. Weer een rust-/cultuurdag. Vandaag zijn we aan het tweede boekje van onze tocht begonnen. Voor vandaag nog een láátste opmerking. Hoe meer we naar het noorden fietsen hoe beter het economisch gaat in Spanje. Dat is goed te zien.

Gr. Yvonne en Chris.